Wiadomości
wszystkie
Recenzja filmowa nr 693: Zobaczysz wszystko (PLAKAT)
Recenzja również na: mediakrytyk.pl
Nasze poprzednie recenzje alfabetycznie
Rzadko który film dokumentalny wywołuje aż takie emocje. Tym bardziej opowiadający o osobie, która została skazana za defraudacje. Ale rzadko który dokument ma taką bohaterkę jak Elizabeth Holmes i tak nietuzinkowego filmowca jak Nathan Fielder. Efekt jest piorunujący.
W wielkim skrócie; Elizabeth Holmes w 2003 roku założyła firmę, która miała produkować innowacyjne maszyny, pozwalające wykonywać mnóstwo badań na podstawie jednej kropli krwi. Do swojej wizji przekonała wielu inwestorów, trafiła na okładkę „Forbesa”, a wartość jej firmy szacowano na 9 miliardów dolarów. Gdy wszystko okazało się jednym wielkim oszustwem, została skazana na 11 lat więzienia.
W filmie twórcy towarzyszą Elizabeth na miesiąc przed rozpoczęciem odsiadki. Jeden z nich, Nathan Fielder, nawet zamieszkał na pewien czas z nią i jej rodziną, a kamera kręciła praktycznie non stop. Trudno napisać coś o tym filmie, nie zdradzając co się tu dzieje, a dzieje się sporo niesamowitych i nieoczekiwanych rzeczy. Mogę bez chwili zawahania stwierdzić, że to były najkrótsze trzy godziny w moim życiu w kinie. Przez cały czas byłam przykuta do ekranu, bo to się ogląda jak najlepszy thriller psychologiczny naszpikowany twistami. A wydawało mi się, że byłam dobrze przygotowana do seansu. Czytałam „Złą krew” Johna Carreyrou, dziennikarza, który zdemaskował Elizabeth i obejrzałam serial z Amandą Seyfried. A jednak z kina wyszłam lekko ogłuszona.
Bo twórców nie interesują tradycyjne formy narracji filmów dokumentalnych. Nie ma tu więc gadających głów, wypowiedzi ekspertów i konfrontacji z faktami. A Nathan Fielder nie udaje, że stara się być obiektywny. W pewnym momencie nawet wysuwa się na pierwszy plan i staje się główną postacią tego dokumentu. Ale to jeszcze nic. Kiedy w drugiej połowie filmu, nasza bohaterka trafia w końcu do więzienia, filmowcy decydują się na dość innowacyjny chwyt, który jest zarazem kontrowersyjny i genialny i stawia całą prowadzoną narrację na głowie. Brzmię bardzo enigmatycznie, ale naprawdę lepiej wybrać się do kina w ciemno.
Film jest również nakręcony jak najlepsza fabuła, przeważają maksymalne zbliżenia na twarz, gdzie możemy wyczytać każdą mikro ekspresję. Do tego dynamiczny montaż i niepokojąca muzyka. Kompletnie nie przeszkadza mi fakt, że właściwie nie dowiedziałam się tu niczego nowego. A przecież to dokument! Elizabeth Holmes jest w swoim przeświadczeniu niewinna i nadal trudno stwierdzić, czy to ofiara okoliczności i złych ludzi, czy może wybitna manipulatorka, która próbuje się wybielić i powoli zbroi się pod przyszłe przedsięwzięcia. Sam Nathan Fielder w pewnym momencie przyznaje, że jest pod jej urokiem. A ja jestem pod wrażeniem jego pracy. W tym roku to jeden z najbardziej fascynujących filmów, jakie wiedziałam.
(Paweł Cieślewicz)
Reż. Nathan Fielder, Lance Oppenheim
Ocena: 8/10
